Çaresiz serkeşliğin çığlığını yak.
Güneşin diz çöktüğü karanlığı yak.
Çisil çisil düşen o düşlerimi yak.
Mavinin alazıyla yak yalnızlığımı…
Yürüyüşüm manadan hep tez dönerken,
Düşünüşüm ikmalden hep vazgeçerken,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
