Uzaklara inanmak istiyorum ben.
Yaraca büyük olmanın geceden ağırca
Yeşiline dönmenin mümkün olan tesellisine.
Çünkü şafak mühürlü denizlere çarpınca
Kanlı dolunaylara şahit kılıyor gözlerin beni.
Ucuza sesler avuntularıyla sarıyor ruhumu.
Keşkeler anlara dönmeden öpüyor denizleri.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta