Nimet olup yağsaydım gök yüzünden
Fakir fukara garibanın üstüne yağardım
Yıllarca çekmiş yorgun düşmüş gönüllerden,
Tüm acılarını alıp ferahlatmak için yağardım.
Dertlere şifa olup yağsaydım gök yüzünden,
Çaresiz bekleyen, umutsuz kulların üstüne yağardım.
Gözlerinde parıltı, yüzlerinde bir tebessümü,
Gönüllerin de baharı yaşatmak için yağardım.
Sevgi olup yağsaydım gök yüzünden,
Yalnız kalmış gözü yaşlı anne, babaların üstüne yağardım.
Umutsuzluğun kapılarını aralayıp, yüzleri güldürebilmek,
Acı dolu yüreklede hasreti, dindirmek için yağardım.
Su olup yağsaydım gök yüzündeki bulutlardan,
Bir damlaya muhtaç,çatlamış dudakları ıslatmak için yağardım .
Yanıp kavrulan gönülleri, söndürmek serinletmek,
Hayat vermek kana kana doyasıya İçmeleri için yağardım.
Musibet olup yağsaydım gök yüzünden,
İnsanlık düşmanı,kul hakkı yiyenlerin üzerine yağardım.
Sürüm sürüm süründürür hayatlarından bezdirir,
Evini barkını viran edinceye kadar yağardım.
Taş olup yağsaydım gök yüzünden,
Beytülmala el uzatıp tarumar edenlerin tepesine yağardım.
Memleketi şerefsiz onursuz haysiyetsizlerden temizlemek
Maneviyatı sömüren din tüccarlarının üstüne yağardım
Kayıt Tarihi : 28.6.2024 12:13:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!