İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
gerçekten çok hoş olmuş
Geminin son limanı, söküm tesisine gideceği yerdir. Gemiler liman liman dolaşmak içindir; demir atmak için değil. Geminin demir atması, insanın kalbinin atmamasına eşdeğerdir. Hiç bir zaman demir atmaman dileğiyle. Tüm bunlara rağmen şiirin birinci bölümü mükemmel...Evet sanırım yine olumsuz bir eleştiri oldu ama biliyorsun ben gerçekçiyim !
Sevgili Mine,
Kısa, öz ve çarpıcı bir şiir olmuş. Eline sağlık. Bir özlem ancak bu kadar yalın ve güzel anlatılırdı.
Yazmaya devam et. Sevgiler... Süreyya
'SONRA...
SON LIMANIM OL
ULASTIGIM
VE SONSUZA DEK
DEMIR ATTIGIM! ...'
hep beklediğimiz bu değil midir? çok güzel bir anlatım.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta