Karanlığın koynunda, hicranla uyuyorum.
Dolunay okşuyor saçlarımı,
Yastığım yalnızlık, ört beni gece.
Soğuk terler döküyorum, üşüyorum.
Duanın gölgesinde, ümide yürüyorum.
Yıldızlar seni anlatıyor bana.
Hüzün yüklü hikâyeler dinliyorum.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta