Yağmurlar, dinmez hiç yağmurlar bu körfez üzerinde,
Dalgalar çırpınır, sahilin kirli taşlarına, paslı demirlerine.
Delilik değil midir, atlayasım vardır bu hırçın şeye.
Aşk değil midir ki beni bu derbeder hale düşüren?
Ey gündüz duy sesimi, vazgeçemiyorum güzelliğinden.
Ve bu zalim bakışların sahibi şu yaralı yürek iken,
Duyulmayan o seslerin fısıltısıyla inlerken,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta