Mevsimlerin tüm ağırlığını kaldıramazken bulutlar
Gözyaşlarını bırakıverir aniden
Yeterince hüzün kokan topraklar
Hasretini haykırır yeryüzünden
Yağmur yeryüzüyle gökyüzünün vuslatıdır
Sanki iki sevgilinin el ele tutuşmasıdır
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta