Ne çok sorular bırıktırmışım suskularımda
ve ne çok korkular kör kuyularda
anlatamadı tırnaklarımı kırdığım anlar
dudaklarımı kanattığımda hiç mi hiç
güldürmedi hiç bir sevinç an olsun
öldürmedi özlem bile
gör hele, öz de hep sen yaşıyorken..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta