Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendi siir notlarimi hatirladim. Böyle doğuyor işte bizde şiir. Sonra olgunlaşıyor. Bence yarim kalmış daha sonra geriye donememis. Yoksa o deha bu dizeleri böyle topal bırakmazdı.
Güzel, yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta