Bir İstanbul yağmurunda yalnız
İstanbul’un işsiz kalmış bir yağmuru
Robert’e sorarsan zaten böyle olmalı.
yeterince keskin olsun diye mevsim dönümü
boyuna depresif çalar.
Sanki yazdın diye oldu gibi
gülünç derecede inadına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta