Yağmurda Kurudum Şiiri - Hasan Bahtiyar

Yağmurda Kurudum
Kapadım gözlerimi o masum gülüşlere,
Sevdanın her rengini ararken o bal damlayan dillerde...
Bilemezdim; her kelimen zehirli bir kurşunmuş meğer,
Sakladığım her cümlen, kalbime saplanan bir hançer.

Şimdi sevdasız açan bir çiçek gibi, kurudum yağan yağmurda,
Gökten akan her damla, bağrıma saplanan paslı bir mızrakken...
Saf sevgimin bedeliymiş bu hüzün, bu derbeder hâlim;
Seni aklımdan atsam da, saklarım her damla gözyaşımda.

Severken çekildim bu aşkın o en güzel sahnesinden,
Vazgeçtim artık o sahte gülüşlerin her bir zerresinden.
Gidişler değil de; en çok o yaşanmamış tavırlar yıktı beni,
Şimdi hangi gözyaşı ıslatır, senin ateşinde kuruyan bu kalbi?
Hasan Bahtiyar
16/03/2026