Yağmurda gizlenen gözyaşı

Sen en içten, en güzel şekilde sevdin mi hiç?
Düşlerinde görebilmek için uyumaya çalıştığın kimse oldu mu?
Uyanır uyanmaz, aklına yaşamaktan önce biri geldi mi?
O biri uğruna herkesle savaşa girmeyi göze aldın mı?

Sevdiğin tarafından aldatıldın mı?
Süslü püslü sözlerle kandırıldın mı?
Tertemiz sevdan kirletildi mi?
İhanete kurban edildin mi hiç?
Güvendiğin insan tarafından sırtından hançerlendin mi?

Bir kez olsun yüzünü görmek için saatlerce soğukta bekledin mi?
“Seni seviyorum” sözünü duyamadığında, gecelerce uyumadığın oldu mu?
Duyguların öldürüldü mü?
Aşk ateşinde diri diri yakıldın mı?

Ardı ardına sigara yakıp, dumanında mutluluk uğruna hayaller kurdun mu?
Kurduğun hayallerin yıkılışını izledin mi hiç?

Aldığın her nefesin ciğerlerine battığı oldu mu?
Kendi nefesinde boğuldun mu?
Kendini aramaya çıktığın yollarda kayboldun mu?
İçindeki yangını, dışarıdaki soğuğun söndüremediği oldu mu?

Ağlamak için geceyi bekledin mi?
Kimse görmesin diye gözyaşlarını yağmurlarla gizledin mi?

Tek başına, aylarca kendi sesin dışında bir ses duymadığın oldu mu?
Yaslanacak bir omuz bulamadığında,
kendi kendini teselli ettin mi?
Dört duvarı kardeş, geceyi sırdaş bildin mi?

Ölmeden mezara girdin mi?
Acılarından kurtulmak için ölmeyi diledin mi?
Güldürmeyen Kaderine savaş açtın mı?

“Seni seviyorum” diyenlerin, geri dönmemek üzere gidişlerini izledin mi?
Yarım kaldın mı?
Yarı yolda bırakıldın mı?
Gözyaşları yanaklarını okşarken, acıya güldüğün oldu mu?

Sen yaşa diye,
ben bana ait ne varsa yaktım, yıktım, talan ettim.
Şimdi ne ben kaldı geride,
ne de benden bir eser…