Gökyüzüne baktığım zamanlar
Mutlu kılardı beni parlayan yıldızlar
Artık sadece karanlık var
Yağmur yüklü tüm sevdalar
Hiçbir fırtınaya dayanabilecek değiller
Hiçbir zaman güneşi göremeyecekler
Her şeyi basit ve anlamsız yaşamaya alışan yürekler
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiiri yazarken genelleme yaparak yazdım, fikrim bu yöndeydi ve başlangıcı da bitişi de tamamen istediğim şekilde oldu. Yorumunuz için şunu söyleyebilirim ki; 'şiir' de görecelidir, siz ve ben aynı şiire baktığımız da aynı şeyleri görmeyiz, aynı şeyleri hissetmeyiz. Başarı dilekleriniz için teşekkür ederim, hoşçakalın..
Sanırım bir anlam kayması var, şöyle; başlangıçta şair kendinden bahsederken, sonrasında genelleyip bir hükme varmış. Çalışmalarınızda başarılar diliyorum.
Abdulvahap Yıldız
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta