Yağmur Yüklü Bir Bulut Şiiri - Döndü Dülger

Boşuna uğraşma,
Gün gelir karşılaşırız,
Ben sana baktıkça maziye dalarım,
Senin belki yüzün kızarır, konuşmadan uzaklaşırız.
Biz yine olmayan sabahlara aşkımızı enkazla uyandırırız.

Boşuna kaçma,
Zamana yenilir belki fotoğraflarımıza bakarız.
Ben dalarım cansız bakışlarına,
Sen kalırsın yaptıklarınla başbaşa.
Yine bir selama muhtaç, tozlu raflara kaldırılırız.

Boşuna uzak durma!
Belki de bir sokakta yürürüz bir başkasıyla.
Ben kalbimi avuçlarımda tutarım,
Sen başını eğersin mahcup bir edayla.
İçimizde ki kırgınlıkları kaldırımlara dökeriz,
Yarım kalan hikayemize yine bir son yazamadan ayrılırız.

Boşuna susma!
Biz çoktan sönmeyecek bir ateş bıraktık gönüllerimize.
Biz göz göze gelemeden çoktan vedalar dizdik öykümüze.
Ne zaman adımız geçse bir yerlerde,
Son bir bakışta vuslatı ecelle başbaşa bırakırız.
Ve sen yağmur yüklü bir bulut olup yüreğimden taşsan da,
Gün gelir birbirimizden habersizce toprağa karışırız...
Döndü Dülger