Yağmur ve Sonbahar Şiiri - Şükrullah Yav ...

‎Yağmur ve sonbahar…
‎Ayrılık kokan bir gar
‎Ve hasretin gibi
‎Uzayıp giden raylar…
‎Islak peronlarda
‎Bir veda uğultusu,
‎El sallayan yolcularda
‎Titreyen bir son bakış.
‎Tren düdüğü yırtar akşamı,
‎Gölgeler büyür duvarlarda.
‎Gidenin ardında
‎Sessiz bir şehir kalır.
‎Yağmur, camlara sen diye düşer,
‎Sonbahar içimde sararır.
‎Her damla biraz hüzün,
‎Her yaprak biraz ayrılık taşır.
‎                   Şükrullah YAVUZER
‎