Bugün bir kez daha gittim o sanayi parkına,
Bir kez daha baktım kalbimde yaşayan ölümsüz anılara.
Bulutlar ağlıyordu yine, yağmur yine hafiften yağmaya başlamıştı,
Ancak bu sefer mutluluk değil umutsuzluk gözyaşlarıydı.
Ölümsüz düşümle geldiğim parktan,
Umutsuz gülüşümle ayrıldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta