Yağmurlu sabahlarda İzmir,
Küçük bir çocuk gibi oluyor gözümde,
Gözleri yaşlı, telaşlı, masum ve temiz...
Sonra bakıyorum kafamı kaldırıp dağlarına
Gözümde büyüyor, aşık oluyorum İzmire;
Sevmek filan değil bu aşık oluyorum adeta...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta