Maskeli balomuzda kıyafetlerimiz hüzündü
ve ölüm kokuyordu ellerimiz
O kırmızı aktı yüreğimden gözlerine doğru,
o kırmızıydı gözlerinden avuçlarıma damlayan
Safkan yalnızlık ve ayrılıktan sonra
eklemlerimden son sürat yağmurlar yağdı,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta