Yağmur taneleri bir bir atlıyorlar bulutlardan.
Islatmamak için sözleşmişler sanki.
Sımsıcak bu yaz gününde toprağa usulca nüfuz ediyorlar birer birer.
Saymaya kalkıyorum beceremiyorum. Sayıca bizden fazlalar.
Zaten beş kişiyiz biz, onlarsa sonsuzcalar.
Topraktan gelen koku kendini hissettiriyor.
Üzerine basıyorum hiç sızlanmıyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta