Gül yapraklarını bırakmıştın son mevsim.
Anımsıyorum,yağmur sonuydu.
Saçların kıvrılıyordu havanın nemiyle...
Kıvrılıyor,alnının orta yerine yakın
Düşüveriyordu,çelimsiz çocuklar gibi.
Tüm çizgilerinde dolaşabiliyordum
Biraz beceriksiz.
Ve bereketli sevdalarında.
Sanma ki,en aza indirilmiş gülümsemelerinle
Hâlâ karşımda durabiliyorken sen
Etkilenesin diye!
Ah,neydi o baharı kucaklayan güzelliğin...
(İstanbul)
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Teşekkürler Nazır Bey.
Yazarların da arzuları vardır.en iyi huyla en değerli cümlelerle dünya ve insan sevgisini işlerler.Şiirleriniz sevgiyi kucaklayan ve kendini okuyucusuna sevdiren şiirler. Tam puanla kutlarım. Yüreğinize ellerinize sağlık. YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN. sevgi ve selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta