Sonsuzluk müziği gibi her ses,
Yorgun fotoğraflarda bıraktın beni.
Korku dolu yolculuklara çıkıyorum artık,
Hayat bütün acılarımın son defteri.
Oysa en nefret ettiğim şey beklemekti,
Şimdi yüreğim yokluğunun sabırsız esiri,
Hep bir şeyler beklemekten bıkıyorum artık.
Aynalara bakmaktan korkuyorum,
İçimde bulutların yangın resmi var.
Unutmadım,unutamadım ihaneti,
Hasret,sessizlikle yalnızlığın bitmeyen ahengi,
Ayrılık hep hüzün,birisi ellerini bırakır gibi.
Sokaklarda şimdi bütün acıların rengi,
Yüreğimde bir akşamüstü,güneşin batma saati.
Sıkıntılarım bitmedi,gözlerimde yağmur mevsimi,
Hatırladıkça bir gün ölümün geleceğini.
Sona yaklaştıkça dudaklarımda dua vakti.
Kimseye anlatamadığım hatıralarım bitti,
Şimdi her şey yaşanmayan bir hayatın hikayesi.
Kayıt Tarihi : 22.07.2026 12:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!