Sabaha karşı bölünmüş uykuların var,
İsyanın uyutmuyor vicdanını.
Sis olup oturmuş düşlerine
Sigaranın ağır dumanı
Kırağı düşmüş yine kirpiklerine
İnkar etme.
Ne zaman hüzünlensen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yagmur Kokusu
Sabaha karşı bölünmüş uykuların var,
İsyanın uyutmuyor vicdanını.
Sis olup oturmuş düşlerine
Sigaranın ağır dumanı
Kırağı düşmüş yine kirpiklerine
İnkar etme.
Ne zaman hüzünlensen
Havada bir yağmur kokusu
Biliyorum ki
Ağlıyorsun......
Hüznü İsyanımın Gülüdür
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta