Ben Şair Değilim yazdığım şiirlerimde o anda nasıl duygular içerisinde isem onları yansıtıyorum. İnanın sayfada yayınladığım zaman oturup okuyorum yazdığım şiiri. Saf hali tertemiz o anki duygular yansıyor şiire. Fakat şunu söylemek istiyorum, ben sadece KALBİMİN Şairesiyim. Ben kendimi böyle kabul ettim.
Ben ölüm'ü çoktan öldürdüm yüreğimde,
O ' giderken beni mezara gömdü gitti,
Bir de zalim felek vurdu,kalp otağımdan,
Talih yazmış bizi kara deftere,
Gideceğiz bir gün hepimiz O meçhul yere... Yagmur Kelebek
Kendi denememin 1995 yılına kadar olan bölümü yer alıyor geri kalan bugüne kadar değin olan bölümünü yüreğim kaldırmadığı için devam edemedim alamadım buraya... Teşekkürler
Eserleri
Denemem:
Ben Bir Kadın Tanıdım,
Yıllar onu ne kadar ezip çilekeş yapsada ayakta durmasını başaran.
Bir Kadın Tanıdım,
Daha küçük yaşta iş hayatına atıldı, çünkü anne ve babası ayrıydı evin büyüğü olduğu için babalık görevini üstlendi annesinin dikenli yollarında ona ışık tuttu.
Bir Kadin Tanidim,
Hayelleri vardı okuyup belkide Avukat kimbilir Hakim belkide Savcı olacakti,
Ama herzaman kötü kader ağlarını örüyordu önünde...
Hem ev hem okul zor gelmeye başladı arkada 3 kardeş ve bir anne.. Kolay değildi.
Bir Kadın Tanıdım,
Lise bittiğinde çözüm yolu arayan ve yine yıkılmayan anlı açık yürüyen,
her zorluklara göğüs geren fukaralığa aldırış etmeden, allah yolunda yürüyen.
Bir Kadın Tanıdım,
Hayat Ağırdı koşullar çok zordu ve çıkış yol olarak evliliği seçti, daha 19 yaşındaydı.
Nerden bilebilirdi ki herşey yeni başlayacağını mücadelesinin başı olduğunu.
Kader herzaman olduğu gibi ağlarını örmeye devam ediyor, onun için zor bir yaşam onu bekliyordu.
Bir Kadın Tanıdım,
İnsanoğlu bir kaçış içinde, herşeyi var olduğunu düşünerek hareket eder,
Ve aldığı kararların onlar için daima doğru bir karar olduğunu sanırlar.
İşte o hareketlerden biri,
Evlendiği eşini sevdiğini sanar, ona sevdalandığını sanar, ve asla hiç ayrılmayacaklarını sanar.
Bir Kadın Tanıdım,
Dedim ya kader ağlarını onun için örmeye çoktan başlamıştı bile.
O kadın ne kadar kötü bir evlilik, diye adını koymuşsa çok güzel bir, karamı kara, tatlımı tatlı, çitlenbikmi çitlenbik harnup çekirdeği gibi bir kız çocuğu dünyaya getirdi.
Bir Kadın Tanıdım,
Ve Birlikte tüm zorluklara ğögüs gerecekleri günler çok yakındı onlar icin......
Herşey daha yeni başlıyordu....
Bir Kadın Tanıdım,
Daha yolun çok başındaydı, tek başına değildi ve azimle yürümeye başlamıştı.
Ama nerden bilecekti ki her attığı adım ona acı bir şekilde geri geleceğini, bütün kapıların kapanacağını.
Bir Kadın Tanıdım,
Çaresizdi umutlarını yitirmişti, ama hayat mücadelesine dört elle sarılmıştı. Sarılmak zorundaydı,çünkü onu hayata bağlayan tek bir şey vardı, o da kızı.
Bir Kadın tanıdım,
Hayat ona da gülecekti, rahat bir nefes alacaktı yanında kızı vardı ama, daha çok küçüktü ve yalnızdı.
Bu yolda tek başınaydı ve yanında Sadece Allahı (C:C) vardı........****
Yagmur Kelebek, Sevgilerimle
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




-
Mehmet Sıddık Şengül
-
Zihni Ozselmanoglu
Tüm YorumlarYağmur Kelebek Güçlü bir Kalem,Sevgi dolu bir Yürek,Dost ve Arkadaş Canlısı,İçten, Duygulu,Candan bir kişilik.
Yagmur Kelebek Iyi bir insan ve ayni zamanda iyi bir sair.Ustelik dogugum memleketten olmasi da bana ayrica buyuk bir gurur veriyor.