Yapraklarım dökülüyor usul usul,topla sevgili
Belki ben sonbaharım,
Belki ben son andayım
Garip bir duygu içimdeki
Sanki bir veda havası bu etrafımdaki
Söylüyorum ağlıyor sevenlerim,
Meleklerimin son gülümseyişi semadan bana
Kanatlandı uçtu kalbim de onlarla
Görebiliyorum aslında her kafamı kaldırdığımda ama,
Tutamıyorum el uzatışlarımda
Bakıyorum bazı akşamlar o ufka
Sonra geri çeviriyorum kafamı; bırak artık takılma
Bir kere renklerimiz farklıydı,
Ben mavi sen yeşil.
Ben sonsuz,sen ölümlü
Uyuşmadı bu tablo...
Hatırasıyım şimdi o sende kalan kitabın
Bende kalan yarının
Bir büyük boşluk ki sevgilim
Artık bu kalpte yarımım
Sensiz gelmez benim mutlu yarınım
Bak senin diğer yarın
Seni ben unutmadım,
Ben unutmadım seni...
Ne olur anla beni,
Ne yalnız ne kolay
Zor bir karardı.
Bana çare bırakmadılar;
Zaman kendini doğurdu
Karşılaştığımız yerdeyiz
Başladığımız gibi
Yok'ta yokuz.
Bir varlık sancısıydık
Belki sonrası da tercih hatasıdır
Bil ki bu yol bir yere çıkmaz
Hem sisli hem karanlık,
Sanki büyük bir bataklık
Şaşırdık kaldık...
Bilinesi bir şey söylemek,
Okunası bir şey yazmak..
Her şey bağlanıyor nedense,
Söylenmiyor,yazılmıyor bir şey.
Geçmişe mazi diyorlar ama;
Geçmemiş ki acı veriyor hala.
Zor şeyler vardır bu hayatta,
En zoru da yüzleşmektir doğrularla.
Her şey aşılır zamanla,
Yeter ki sevdiklerini unutma.
Yazmam dedim,
Yine kıyamadım kalemime.
Nereye ne kadarlığına konduğunu bilmeyen bir vazoyum şimdi odalarda,
Sulanmayı bekleyen çiçekler gibi susadım belki yaşamaya.
Ya da hangi dala ne kadarlığına konduğunu bilmeyen;
Kanadı kırık bir kuş gibi mülteciyim bu bedene...
Elime koluma bile yabancıyım
Sahiplenemedim,hissetmez oldum gitgide
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!