Akşam kızıllığının rengini alırdı gözlerin seçemezdim.
Güneşin ilk ışıkları rengini sessizce söylerdi,
Buğulu gözlerinin ardındaki rengini.
Günahlarımı lanetlerdim, gizli bahçemde hayalini kurduğumda.
Kelimeler saklı dururdu otobüs duraklarında, susardım.
Oysa, oysa ne söz dizimlerim vardı,
Sana ait...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta