Akşam kızıllığının rengini alırdı gözlerin seçemezdim.
Güneşin ilk ışıkları rengini sessizce söylerdi,
Buğulu gözlerinin ardındaki rengini.
Günahlarımı lanetlerdim, gizli bahçemde hayalini kurduğumda.
Kelimeler saklı dururdu otobüs duraklarında, susardım.
Oysa, oysa ne söz dizimlerim vardı,
Sana ait...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta