Yağmur düşüyor bu gece istanbul a

Yağmur Düşüyor Bu Gece İstanbul’a

Bu gece yağmur düşüyor İstanbul’a,
Sanki, uzaktan benim yalnızlığım ağlıyor.
Gökyüzünden süzülen her damla,
Senin sıcaklığın gibi, beni sarıyor.

Toprakla buluştuğu zaman,
Senin kokun her tarafı kaplıyor.
Ah, o koku var ya o koku,
İçime işliyor, kalbimi dağlıyor.

Penceremin önünde bir mum yanıyor,
Alevi titriyor, tıpkı benim gibi.
Rüzgâr her estiğinde sen geçiyorsun,
Gözümün önünden bir hayal gibi.

Gecenin sessizliğinde adını fısıldıyorum,
Duvarlar beni dinliyor.
Bir zamanlar ellrimle tuttuğum umutlar,
Şimdi parmaklarımın arasından kayıp gidiyor.

Ah İstanbul… Sen ne çok şey saklarsın,
Bir kadının gözyaşını, bir adamın susuşunu.
Yağmur her yağdığında ben
Seninle yürüdüğümüz o sokağı hatırlarım ,

Bir şemsiye, iki gölge…
Ve kalbimde ömürlük bir yara.
Sen gittin ya, o günden beri
Ben her yağmurda biraz daha eriyorum

Biliyor musun, bazen düşünüyorum,
Belki de bu şehire düşen her damla
Her yağmur, gökyüzünün değil,
Benim içimdeki hasretin damlaları

Ve her damlada bir “keşke”
Her şimşek çakışın da bir “dön” var
Ama sen yoksun,
Sadece adın kalmış, bir şarkı gibi dilimde dönüyor.

Bir gün yine yağarsa yağmur İstanbul’a, Ve sen de olursan o şehirde gökyüzüne bak.
O an bil ki, ben yine seni anıyorumdur,
Bir köşede, sessizce ağlıyorumdur.