Yeğenim Fatıma Zehra’ya…
Kundakta nazlı bebek, gözler bir çift kara ben
Çölden kurak gecede, bulandım bak kara ben
Bilmedim böyle ceylan, böyle narin esmer ten
Hüsnüne mahpus olup, ırak düştüm yara ben
Cemre bahar öncüsü, cemrenin öncüsü sen
Güzden kalan korkumu, düşürmüşüm dara ben
Gökten gelen armağan, sayende hanemiz şen
Sevinç dolu gözyaşı, öptürmüşüm nara ben
Bakma öyle çaresiz, mahcubiyet senin nen?
Bizar düşer giderim, yoksan ahu zara ben.
Kayıt Tarihi : 19.3.2015 17:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!