Yağmur Damlaları Şiiri - Uğur Musab Şahin

Çocuğu iyi ve diri yetiştirin.
Kendinizi, sürekli geliştirin.
Kitap; beyni hep zinde tutar,
Teoriyi, pratikle birleştirin.

Sözü süzmeden söyleme,
Özünü bulandırır.
“Köpeğim” dediğin birine,
“Öpeyim” demek, yalandır.

Kaybettiğinin değerini,
Kaybetmeden bilmelisin.
İmanın azaldıkça,
Daha çok tövbe etmelisin.

Ne ezik. ne ucubeler gördüm.
Ne akıl alırlar, ne akıllanırlar.
Kimi ölmüş, yaşar öfkemizde.
Kimi yaşarken ölüdür içimizde.

Gereksiz ispata ne gerek?
Sıcakta buz, karda tuz demek..
Kötüye “nasipmiş” diyemeyiz,
İyi olana “nasipmiş” deriz

Kadının, ölü çiçek bahçesi evi
Hep cüce görür, o koca devi?
Yürek dertli, gözler nemlenir.
Onca güzel, arkandan gelir.

Eşekten dinleyen masalını,
Hamallık marifet sanır beyler.
Küheylan gibi anlatır mafsalını,
“Daha çok yük vurulur” derler.

Şeytan mı, melek mi dostu?
Onda varsa hakkın iste.
Sırtlan mı, ceylan mı postu,
O dem dans eder mi, pistte.

Menfaatler bittiğinde,
“Sen yoluna ben yoluma”.
Deyip de gittiğinde,
Sıkıyorsa gir koluna.

Kısas da, bir kıyas vardır,
Kıssadan hisse almak gerek.
Yaşına, aşına, başına bakılır.
“Hükmü, hâkim verir” demek.

Yüzün yere,
Gönlün yâre düşmesin.
Önce Allah’ı razı et,
Sonra nefsin üşenmesin.
2024