Usul usul süzülen yağmur damlacıkları,
Yolunu kaybetmiş gözyaşlarımla,
Yalnızlığın türküsünü mırıldanan yüreğimle birleşti.
Ve bana,
Gerçek sevginin sonsuzluğunu öğretti...
11.12.2000/ İstanbul
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Gerçekten yağmur damlacıkları gözyaşlarıyla birleşince sonsuzluğu anımsatır...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta