Bulutlar Ağlıyor Şiiri - İsmet Ülker

Özlemin düşürür, beni dertten derde...
Efkâr basar gönlümü, sensiz gecelerde...
Ağlıyorum gizli gizli kuytu köşelerde...
Bulutlar ağlıyor, gözyaşlarımın bittiği yerde.

Hani zaman çareydi her derde;
Yıllar geldi geçti çare nerde;
Gönül pencereme çekilmiş bir kara perde...
Sensizlik kurşun gibi durur içerimde.

Sevgi aradım durdum, şu fani âlemde;
Gözümde tütüyor hasretin en olmadık dem'lerde...
Hayâline sarılır, uyurum her gece; sen bilmesen de;
Gem vururum duygularıma ceza niteliğinde;

Kağıt kalem elimde, adın dua gibi dilimde...
Ağıt yakar dururum, gönlüm yine kederde...
Esip duruyor sevda yelleri deli ser’imde;
Seni beklerken; ayrılık çalıyor kapımı her seferinde!!!