Yağmur ağlaşma Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

YAĞMUR AĞLAŞMA

Benim için ağlama asuman,
Gökten iner rahmetin;
Bu lütfa değer miyim —
Ben bir garip gölgeyim.

Yıllarca gezinirim,
Bir iz bırakmadan;
Ne yük olurum kimseye,
Ne faydam dokunur gayrıya.

Ağlama benim için ey sema,
Değmem bu yağmura;
Rahmet her düştüğünde
Utanırım —
içimde sağanaklara

Çatısızlara çiledir damla,
Toprağa düşse bereket;
Alnıma değdiğinde ise
Emanet bir ses gibi titrer.

Bahçem yok, ekinim yok,
Toplayacak bir mahsulüm yok;
Aynaya baksam ben hiçim —
Görünen yalnız Hak’tır.

Islanacak yerim de yok,
Yağsan da hoş, essen de…
Ben dediğim bir gölge —
Aslı Sahibimin.

Varlık O’nundur,
Geliş O’ndandır,
Dönüş O’nadır.