Dışarıda yağmur yağıyor,
Yapraklar üstünde sesler.
O sesler öyle bir ses ki;
Aç kalmış ruhumu besler.
Yağmurun narin damlaları,
Düşer odamın camına.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




ADEM BEY KALEMİN DAİM OLSUN.
Nede güzel yazmışsın..Yağmur altında ıslanmak gibi'si yok..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta