Gökyüzü bulanmıştı,yine...
Ağlamak üzereydi,benim gibi,
Çiseliyordu,ağır ağır...
Doyumsuzdu,ıslanarak yürümek...
Yağdıkça,düşüncelerim dağılıyordu...
Ağır ağır ıslanmak hoşuma gidiyordu..
Ne de güzeldi,gökyüzü birşeyler anlatıyordu..
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
