Islak kaldırımlara ıslak bakışlar bırakırdık.
Gözümüzü kırpmadan izlerdik düşen tanelerini.
Islaklığa alışıktı gözlerimiz.
Önce hafif bir ıslık sesi, sonra şarkı olurdu duygular.
Perde olurdu damlalar.
Bizi kimse duyamaz, göremez sanardık.
Olmayan sevgililerimizle el ele dolaşırdık.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta