Islak kaldırımlara ıslak bakışlar bırakırdık.
Gözümüzü kırpmadan izlerdik düşen tanelerini.
Islaklığa alışıktı gözlerimiz.
Önce hafif bir ıslık sesi, sonra şarkı olurdu duygular.
Perde olurdu damlalar.
Bizi kimse duyamaz, göremez sanardık.
Olmayan sevgililerimizle el ele dolaşırdık.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta