Yağan yağmur damlaları
Yüreğinin demirden parmaklıklarına dokunsun.
Sonra göz yaşı olsun
Kalbinin derinliklerinde beni hatırlatsın sana.
Ve yeniden ıslatsın kirpiklerini
Yüzünden dökülerek topraklara sığınsın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta