Aklım almıyor atık yeniden sevebilmeyi
İçimdeki çocuk kırılmış, inkar ediyor her şeyi
Aşk uzak diyarlardaki bir masal sanki
Üstü kapalı, karanlık ve derin bir kuyu gibi
Ve kuyunun dibinde ben
Kalbim ellerinde
Ellerim göğe bakıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta