Havada asılı kaldı bu sevda,
Tıpkı bulutlara takılan yağmurlar gibi...
Düşen yanlız gözyaşlarım oldu,
Her mevsim de ve hep bardaktan boşanırcasına...
Yağmur bile yere düşmemeyi öğrendide,
Ben henüz seni sevmemeyi öğrenemedim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta