Ben doğarken de varmış yağmur gözlerimde
Bir daha bırakamamış beni bu çölde
O zamanlar belki anlamsızdı
Ama dönüştü çok anlamlılığa git gide
Oldun bazen maşuktan ayrılışın adı
Sendin bazen de muzafferiyatın tadı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
