Bir serin karanlık çökerken,
Sönüyor parlayan ışıklar.
Bulutlar bütün öfkelerini kusuyor,
Gökyüzü çığlıklar atıyor,
Aydınlatmak için geceyi.
Hasretle sarılıyorlar aşıklar,
Saçlarını dağıtırken rüzgârlar,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta