Odamda yalnızlığım ve ben gözlerim kapalı
Birde pencereme vuran yağmur damlaları
Düşen her damla terk edilişine ağlıyor sanki
Üzülme sen bir gün tekrar kavuşursun belki Gözyaşlarımın aşağı inmesi gibi gözlerimden
Onlarda birer birer kayıp iniyor penceremden
Benim gibi onları da en sevdikleri terk etti
Cama vuran damlalar acısını, ahını dinletti
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta