Odamda yalnızlığım ve ben gözlerim kapalı
Birde pencereme vuran yağmur damlaları
Düşen her damla terk edilişine ağlıyor sanki
Üzülme sen bir gün tekrar kavuşursun belki Gözyaşlarımın aşağı inmesi gibi gözlerimden
Onlarda birer birer kayıp iniyor penceremden
Benim gibi onları da en sevdikleri terk etti
Cama vuran damlalar acısını, ahını dinletti
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta