Şehirler kâbus dolu; köylere duman düştü.
Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü.
Hazîndir ki, dertleri aşmaya umman düştü.
Ne gemi gider ne uçak bize sırat düştü.
Burundan koku dilden tat meveraya düştü.
Ağrılarım tel tel tarak bedenime düştü
Dünya aciz kaldı insanlık hep suya düştü
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta