Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Sonra yağmur ben olur,
Sessiz sokaklardan süzülürdüm gizliden...
Mazgallardan kentin dibine doğru inerken,
Bir kat daha karanlık çökerdi benliğime...
Şimdi, koca şehirin bütün yükü üzerimde! ..
Yüreğim sensizliğe ağlıyor...
Güzel dizeler. Kutlarım, saygılar.
Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta