Yağmur yağıyordu ankaraya
Ne de güzel düşüyordu toprağa
İplik iplik vuruyordu odamın camına
Kimseler yoktu sokaklarda
Elimde sıcak çay yine sen geldin aklıma
Özellikle de her yağmur yağdığında
Ne güzel gezerdik el ele yağmurun altında
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta