Kapasam gözlerimi geceye
İçimdeki dünyamda uyansam
Artık kalemim sustu yazmıyor
İçimde duygular uyudu uyanmıyor
Yüreğim yandı sönmek bilmiyor
Her yağmur yağışında sokaklardayım
Sırım sıklım olana kadar gezer dururum
Duygular mühürlü yürekte rehin
Bütün âşıklar için ıslandım bu gece yine
Esen rüzgâr not defterimin kâğıdı gibi
Acıyor delicesine bütün perdeleri
Sanki duygularımı savurur gibi bir içe
Bir dışa doğru haykırıyor uğultusuyla
Sarmalarcasına sarılıyor açılan camlara
Yağmur damlaları bir hüzünle kayı veriyor
Camları kırıp içeri dalmak istercesine
Her bir yağmur damlası beni ıslatmaktan,
Yorulmamışçasına yeniden beni ıslatmak için
Penceremin kenarından içeri süzülüyor
Ve rüzgârın uğultusuyla yine yarım kaldı hayallerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta