Sana benzediği için seviyorum yağmuru...
Tıpkı senin gibi ıslatıyor gözlerimi...
Senin gibi şiirler yazdırıyor bana..
Ve ansızın gidiveriyor senin gibi...
Yağmur gidince yıkanmış yollar bırakıyor geride...
Sen gidince dünya başıma yıkılıyor her seferinde..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta