Damlalar düşer ellerine semadan
Rahmet der kimisi
Elleri dolu, sürer yüzüne
Yağdırılan her zîhayata gök pencerelerinden
Süzülerek geçen eleklerden, muntazam
Katreleri toprağa can verir her dem
Susuz karıncaya âb-ı hayat sunar
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta