Damlalar düşer ellerine semadan
Rahmet der kimisi
Elleri dolu, sürer yüzüne
Yağdırılan her zîhayata gök pencerelerinden
Süzülerek geçen eleklerden, muntazam
Katreleri toprağa can verir her dem
Susuz karıncaya âb-ı hayat sunar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta