Yağ, öylesine yağ ki arınayım, silineyim.
Öylesine yağ ki bu halimi bir daha görmeyeyim.
Şimdiki beni alıp götür,
Kurtulayım artık göz kenarındaki kırışık hatıralardan,
Sakallarımdaki her bir kederi,
Her bir saç telimin beyazığını götür.
Ne var, ne yoksa al benden ki en yalnız kalayım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta