ey gülistan çıkmazı, değirmi günlerim
heybemde ölümlü bir kareyle
geçtim sizi baştan sona
dahası yıllar, yabanıl çarşılar
damla damla süzüldüğüm bu kör noktada
ömrüm, sayrı bir kement asıyor rüzgâr alan yanıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
